Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ

COMICOGRAFIMATA
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ 
G_ΟΙΚΟΘΕΝ

ΛΑΡΙΣΑΙΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ και ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
[μελέτη σε εξέλιξη]



[92] ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ


Θανάσης Τριανταφύλλου


ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ



Ο Θανάσης Τριαντάφυλλου γεννήθηκε και διαμένει στη Λάρισα. Σπούδασε μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το 1976 διορίστηκε ως καθηγητής μαθηματικών στη δευτεροβάθμια δημόσια εκπαίδευση. Διετέλεσε από το 1986 Διευθυντής διαφόρων σχολικών μονάδων Δ.Ε. Το 2003 επιλέχθηκε ως Σχολικός Σύμβουλος

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

ΝΟΥΒΕΛΑ ΤΗΣ ΕΛΕΑΝΑΣ, Η,

COMICOGRAFIMATA
G_ΨΗΦΙΔΕΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Η ΝΟΥΒΕΛΑ ΤΗΣ ΕΛΕΑΝΑΣ



ΕΙΚΟΝΑ: Ζωγραφική, Andrew Atroshenko



ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η Ελεάνα και ο Άλκης διατηρούν έναν ιδιότυπο δεσμό. Αλληλοεκτίμηση, στενή φιλία, υποφώσκουσα ερωτική διάθεση; Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει τη σχέση τους; Η διήγηση ξεκινάει από τη χρονική στιγμή που ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι, δεν πάει άλλο κατά τη λαϊκή έκφραση. Ο Άλκης, έχοντας δοκιμάσει πολυάριθμες μεθόδους προσέγγισης, προκειμένου να εντάξει το ερωτικό στοιχείο στη ζωή τους, που δυστυχώς δεν τελεσφόρησαν, παίρνει την απόφαση ν’ αποτραβηχτεί. Από τότε αρχίζουν να τούς συμβαίνουν παράδοξα και ανεξήγητα γεγονότα. Αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο η Ελεάνα, ο κύριος χαρακτήρας της ιστορίας, και όπου παρίσταται ανάγκη ο συγγραφέας σε τρίτο.





Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

ΤΑΙΝΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΙΞ, #22

COMICOGRAFIMATA
C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
ΟΙΚΟΘΕΝ

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΙΞ
σκηνή #22
πάμε...



 Ο Στάθης Ψάλτης στην ταινία "Πέστα χρυσόστομε", 1983, σε σκηνοθεσία-σενάριο Ερρίκου Θαλασσινού. Κρατάει ένα τεύχος του εβδομαδιαίου "Μίκυ Μάους"



CG-C-02-02-2-22

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

ΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΤΟ

COMICOGRAFIMATA
G_ΨΗΦΙΔΕΣ 

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


[64] ΤΟΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ



Έβλεπε τις εικόνες που εναλλάσσονταν με ταχύτητα στην οθόνη του παράθυρου


Η Ελεάνα, μαζεμένη κουβαράκι στο βρώμικο κάθισμα, έκανε πως κοιμόταν. Τα μικρά έξυπνα μάτια της, μέσ’ απ’ τα μαύρα γυαλιά ηλίου, τον κοιτούσαν με προσήλωση. Καθόταν απέναντί της. Εργάζονταν κι οι δυο στον Π. Ο. Ο..(1) Εκείνος έκανε προσπάθειες να την προσεγγίσει, όμως το μόνο που κατάφερνε ήταν να βιώνει απανωτές απορρίψεις. Και, μολονότι δεν εύρισκε ανταπόκριση, συνέχιζε όσο εκείνη δεν τον σταματούσε. Προσώρας, η προσοχή του ήταν στραμμένη στην εξωτερική θέα κι έδειχνε σοβαρός. Είχε κείνο το περισπούδαστο ύφος που τη μαγνήτιζε. Κάποια στιγμή, τον είδε που γύρισε και την κοίταζε επίμονα. Το καστανοπράσινο βλέμμα του βυθίστηκε στις σκούρες πλάκες προσπαθώντας να διεισδύσει πίσω τους κι η ανάσα της σταμάτησε, καθώς το βλέμμα κατέβαινε σχίζοντας στα δυο το σώμα της. Μια γλυκιά ανατριχίλα ξεκίνησε ανάμεσα στα στήθια της και κούρνιασε στην περιοχή της κοιλιάς. Κι όσο εκείνος την άνοιγε, εκείνη έκλεινε χιλιοστό το χιλιοστό τα πόδια της, ώσπου ενώθηκαν κι ένιωσε πρώτα

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

ΕΚΟΥΑΤΟΡΙΑ, ΝΕΟΣ ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ !

COMICOGRAFIMATA
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
C_ΟΙΚΟΘΕΝ


ΕΚΟΥΑΤΟΡΙΑ

ΝΕΟΣ ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ!

Από τις εκδόσεις "Μικρός Ήρως"





Η Εκουατόρια είναι μία από τις πολιτείες του Νοτίου Σουδάν. Η Αφρική φαίνεται ότι εξακολουθεί ν' αποτελεί πηγή έμπνευσης και για τους κομίστες, αλλά και κατάλληλο πεδίο για την ανάπτυξη ιστοριών περιπέτειας. Ο ναυτικός με το αναγνωρίσιμο παρουσιαστικό, δημιούργημα του Ούγκο Πρατ, δε χρειάζεται συστάσεις, σίγουρα θα μας μαγέψει για μια ακόμη φορά, αφού μάλιστα θα συναντήσει και το δικό μας Κ. Καβάφη!

CG-C-02-02-20

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ, ΤΟ

COMICOGRAFIMATA
G_ΨΗΦΙΔΕΣ 

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


[63] ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ


Φιληθήκαμε. Το κορίτσι ήταν σαν καυτή λιωμένη σοκολάτα.




 Η υπερταχεία επιβατική αμαξοστοιχία Αθηνών−Θεσσαλονίκης−Eξωτερικού ερχόταν στην ώρα της, χωρίς καθυστέρηση, όπως ανήγγειλαν βραχνά τα μεγάφωνα του σταθμού. Στην αποβάθρα, οι ταξιδιώτες ελάχιστοι, λόγω του προχωρημένου της ώρας. 
   Ανέβηκα και προχώρησα στο διάδρομο. Έσυρα την πόρτα του πρώτου κουπέ και αντίκρισα έξη μάτια να καρφώνονται πάνω μου. Ήταν ένα αντρόγυνο και μια κοπέλα, μάλλον η κόρη τους. Έριξα το βλέμμα του ένα γύρω, στο μικρό χώρο. Παντού βαλίτσες, βαλιτσούλες, κουτιά κι ένα σωρό μικροπράγματα. Δεν υπήρχε καθόλου μέρος για ν’ ακουμπήσω τη δική μου βαλίτσα.
– Αφήστε την κάτω, ανάμεσα στα πόδια μας, δε μας ενοχλεί, είπε ο κύριος ευγενικά.
Τον κοίταξα καλά πριν απαντήσω. Πενηντάρης σίγουρα, ίσως και μεγαλύτερος, με γκρίζα μαλλιά.
− Μοιάζει με μετακόμιση! είπα γελώντας.
– Πάμε στη Γερμανία. Τελείωσαν οι διακοπές μας στην Ελλάδα κι επιστρέφουμε.
– Έτσι, εξηγείται!
Η γυναίκα με κοίταξε εξεταστικά και φάνηκε σα να μελαγχόλησε. Έδειχνε νεώτερη απ’ τον άντρα της, με φροντισμένο σώμα, από κείνες τις παντρεμένες που ελκύουν ακόμη ερωτικά.

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ, Η

COMICOGRAFIMATA
G_ΨΗΦΙΔΕΣ 

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


[62] Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ


-Τι να προσέξω, πατέρα;





-Καλημέρα, πατέρα μου.
-Καλημέρα, κόρη μου.
-Είμαι πολύ χαρούμενη, σήμερα, μπαμπά.
-Γιατί, κορίτσι μου;
-Αγαπάω ένα αγόρι,
που αστραποβολάει σαν και μας,
λες κι είναι αδελφός μου.
-Χαίρομαι, παιδί μου, μα να
προσέχεις.
-Τι να προσέξω, πατέρα; 
-Τη νύχτα,
που δε θα σε βλέπω.





CG-G-02-01-1-62
_________________________________
© ΒΕΚ, 2017 Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]

ΚΙΤΡΙΝΗ, ΣΑΝ ΣΟΥΣΟΥΡΑΔΑ

COMICOGRAFIMATA
G_ΨΗΦΙΔΕΣ 

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ




[61]  ΚΙΤΡΙΝΗ, ΣΑΝ ΣΟΥΣΟΥΡΑΔΑ




Έβγαλε το ψάθινο καπέλο που φορούσε, το πέταξε στα στάχυα, κι έτρεξε χορεύοντας





Τα στάχυα έγερναν κάτω από το βάρος του καρπού τους και αγγίζονταν, μπλέκονταν τα άγανα μεταξύ τους προκαλώντας ένα συρτό ήχο σαν ψίθυρο, που χάιδευε ευχάριστα τ’ αυτιά μας. Έναν άλλο ήχο, διαφορετικό, κοφτό, ρυθμικά επαναλαμβανόμενο, έβγαζαν τα γυριστά δρεπάνια που τσάκιζαν ανελέητα τις ξερές καλαμιές. Οι γυναίκες, νιες και ηλικιωμένες, σκυφτές, με τις χρωματιστές μαντήλες στα κεφάλια τους, προχωρούσαν γοργά και χώνονταν όλο και πιο βαθιά μες στην ξανθιά στάχυνη θάλασσα λιώνοντας στο χώμα τις κομμένες καλαμιές που τις τρυπούσαν τους αστραγάλους, αμίλητες, ακούραστες. Οι μανάδες μας και οι ξένες γυναίκες, οι εργάτριες, ήταν, που είχαν ξυπνήσει πολύ πριν χαράξει, να μην τις βρει ο ήλιος για μερικές ώρες να βγάλουν την πολλή δουλειά, γιατί, μετά, το λιοπύρι κατάκαιγε την κορφή του λόφου κι ό,τι άλλο εύρισκε ακάλυπτο, ανθρώπους, ζωντανά. Μας είχαν στρώσει, κάτω από ένα πρόχειρα φτιαγμένο στιγάδι, υφαντές στους αργαλειούς του χωριού, κουρελούδες και παρακολουθούσαμε ξαπλωμένοι, όλη τη δράση, το θερισμό. Εγώ και η Φιλιώ. Δεν ήμασταν συγγενείς, συμμαθητές μόνο κι ούτε είχαμε φιλική σχέση μέχρι κείνη τη μέρα. Ένα χρόνο μεγαλύτερή μου ήταν η Φιλιώ, στη Β΄κι εγώ στην Α΄ Γυμνασίου, με ίσια καστανά μαλλιά, ψηλή και λίγο εγωίστρια. Φορούσε κάτι φουστάνια πλισέ, κοντά, και στριφογύριζε, για να φαίνονται τα πόδια της, επειδή ήταν μακριά και στρογγυλεμένα. Σήμερα το φόρεμά της είχε χρώμα λευκό, πτυχωτό, με δυο λεπτές τιράντες και κουμπάκια στο στήθος της. Σα νυχτικό έμοιαζε, πανέμορφο και την κολάκευε.