Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ Μ.

COMICOGRAFIMATA
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ 
G_ΟΙΚΟΘΕΝ

© ΛΑΡΙΣΑΙΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ 


[ 71 ] ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ Μ.

Μ.Καραγάτσης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ο Μ. Καραγάτσης γεννήθηκε (1908) στην Αθήνα όπου και απεβίωσε (1960). Η μητέρα του Ανθή Μουλούλη καταγόταν από τον Τύρναβο. Ο πατέρας του Γεώργιος Ροδόπουλος, που καταγόταν από την Πάτρα, ήταν δικηγόρος και πολιτικός. Η οικογένεια μετακινούνταν συχνά από πόλη σε πόλη λόγω των επαγγελματικών υποχρεώσεών του, όταν ήταν διευθυντής τραπέζης. Έτσι ο, κατά κόσμον, Δημήτριος Ροδόπουλος έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Λάρισα, όπου τελείωσε το Δημοτικό στο Αρσάκειο. Το Γυμνάσιο το τελείωσε στη Θεσσαλονίκη (1922-1924), τιμωρημένος από τον πατέρα του. Τα καλοκαίρια τα περνούσε στα Ραψάνη, στο εξοχικό της οικογένειας. Εκεί διάβαζε στον ίσκιο από ένα καραγάτσι, εξ ου και το λογοτεχνικό του επώνυμο Καραγάτσης. Για το αρχικό Μ., που χρησιμοποιούσε ως αρκτικόλεξο του ψευδωνύμου του, οι γνώμες κι απόψεις των θεωρητικών της λογοτεχνίας διίστανται, όσον αφορά το όνομα που αντιστοιχεί. Οι μεν υποστηρίζουν ότι προέρχεται από το ρωσικό Μίτια (Δημήτρης στα ρωσικά), οι δε από το Μιχάλης, τον ήρωα των έργων του: «Γιούγκερμαν», «Μεγάλος ύπνος». Ο ίδιος ποτέ δεν εξήγησε την προέλευση του κι έτσι ακόμη και σήμερα κανείς φιλόλογος δεν τολμάει να το συμπληρώσει αναλογιζόμενος τις αντιδράσεις. Η κόρη του Μαρίνα Καραγάτση στο βιβλίο της δεν έκανε καμιά διευκρίνιση, επιθυμούσα, προφανώς, τη διαιώνιση του μυστηρίου.
Μετά το πέρας των εγκύκλιων σπουδών του, γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γκρενόμπλ της Γαλλίας, αλλά δεν την τελείωσε, επειδή επέστρεψε στην Ελλάδα και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών (1925), απ’ όπου αποφοίτησε το 1930 με το πτυχίο Νομικών Επιστημών και το 1931 πήρε το πτυχίο Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών. Δεν άσκησε όμως το επάγγελμα του δικηγόρου.
Το 1927 βραβεύεται το πρώτο του διήγημα: «Η κυρία Νίτσα» σε διαγωνισμό της «Νέας Εστίας» και το 1933 εκδίδεται το πρώτο του μυθιστόρημα: «Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν». Το 1935 παίρνει για γυναίκα του τη Νίκη Καρυστινάκη.
Εργάστηκε στη «Βραδυνή», κρατώντας τη στήλη κριτικής θεάτρου (1946 ) κι ως πολεμικός ανταποκριτής στα βουνά Γράμμο, Βίτσι, τα χρόνια του εμφυλίου (1949), σε διαφημιστική εταιρεία (1952), ήταν υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα των Προοδευτικών του Σπ. Μαρκεζίνη (1956, 1958), αλλά δεν εκλέχτηκε. Το 1958 παθαίνει καρδιακή προσβολή και το 1960 πεθαίνει, αφήνοντας μισοτελειωμένο το μυθιστόρημα «10».
Τον διέκρινε η ευκολία στην αφήγηση, η δημιουργία αληθοφανών χαρακτήρων, η φαντασία, το χιούμορ. Κατηγορήθηκε ως λάγνος, επειδή περιέγραφε ερωτικές σκηνές, κι ως προχειρογράφος, επειδή δε διόρθωνε τα κείμενά του.
Ο Γιάνης Κορδάτος γράφει: «Έχει ταλέντο, αλλά το ταλέντο του το χρησιμοποίησε αποκλειστικά στην πορνογραφία.[...] Βλέπει την επιφάνεια όχι το βάθος. [...] ...κακομεταχειρίζεται την ιστορία. Κάνει το φιλόσοφο, τον κοινωνιολόγο και το θρησκειολόγο. [...] Είναι ορθολογιστής της κακιάς ώρας...»
Ο πολυπράγμων Κορδάτος, του οποίου, ειρήσθω εν παρόδω, οι ιστορικές κι άλλου είδους μελέτες του είναι μοναδικές και πρωτοποριακές, είναι καυστικότατος στην κριτική του απέναντι στον πολυγραφότερο συγγραφέα της λεγόμενης γενιάς του 30. Πάντως σε κάθε περίπτωση η κάκιστη κριτική αποτελεί προσωπική του θεώρηση [1], οι αναγνώστες είχαν κι έχουν άλλη γνώμη. Αντιθέτως, ο Γιώργος Βαλέτας, ο Λίνος Πολίτης, ο Αντρέας Καραντώνης, ο Πέτρος Χάρης αναγνωρίζουν την αξία του κι εκθειάζουν το έργο του. Βέβαια, σε πείσμα του Κορδάτου (κι άλλων επικριτών του), τα βιβλία του έχουν κάνει αμέτρητες ανατυπώσεις κι είναι αυτός που διαβάζεται πιο πολύ απ' τους κριτές του, μέχρι σήμερα. 
_________________________________
Σημ.:  Ο Γ.Κ. δεν έγραψε κανένα μυθιστόρημα

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ




«Ο θάνατος κι ο Θόδωρος», 1954 (εκδ. Έχιδνα), 1988, 1994, Εστία, αφήγημα
«Από Ανατολή σε Δύση», 1991, Καστανιώτης, ταξιδιωτικό
«Νεανικά διηγήματα», 1993, Εστία, διηγήματα
«Το μεγάλο συναξάρι», 1989, 1993, 1996, 1999, Εστία, διηγήματα
«Οι λησταί στα πρόθυρα των Αθηνών», 1999, 2010, Καστανιώτης,
«Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του», 1990, 1999, 2007 Εστία, δίτομο μυθιστόρημα
«Κριτική θεάτρου, 1946-1960», 1999, Εστία, δοκίμιο
«Η ιστορία των Ελλήνων», 1985, 1994, 2001, Εστία, ιστορικό
«Η θαυμαστή ιστορία των αγίων Σέργιου και Βάκχου», 1981, 2001 Εστία, μυθιστόρημα
«Περιπλάνηση στον κόσμο», 2002, Εστία, ταξιδιωτικό
«Η μεγάλη χίμαιρα», 1978, 2002, Εστία, μυθιστόρημα
«Η μεγάλη λιτανεία», 1988, 2002, Εστία, διηγήματα
«Νυχτερινή ιστορία», 1991, 2003, Εστία, διηγήματα
«Ιστορίες αμαρτίας και αγιοσύνης», 2003, Εστία, διηγήματα
«Ο πόλεμος της Τροίας και οι περιπέτειες του Οδυσσέα», 2004, Εστία, μυθολογία
«Λειτουργία σε λα ύφεσις», 2004, Εστία, νουβέλα
«Το χαμένο νησί», 2005, Εστία, μυθιστόρημα
«Το νερό της βροχής», 1979, 2005, διηγήματα
«Ο μεγάλος ύπνος», 1976, 2005, Εστία, μυθιστόρημα
«Ο κοτσάμπασης του καστρόπυργου», 1944, 2005, Εστία, μυθιστόρημα
«Βασίλης Λάσκος», 1991, 1996, 2005, Εστία, μυθιστορηματική βιογραφία
«Άμρι α Μούγκου (στο χέρι του Θεού)», 1989, 1994, 1996, 2005, Εστία, μυθιστόρημα
«Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν», 1933, 1955, 1979, 2000, 2002, Εστία, μυθιστορηματική βιογραφία
«Αίμα χαμένο και κερδισμένο», 2006, Εστία, μυθιστόρημα
«Τα στερνά του Μίχαλου», 2007, Εστία, μυθιστόρημα
«Σέργιος και Βάκχος», 1959, 2007, Εστία, μυθιστόρημα
«Σέργιος και Βάκχος», 2008, ΤΟ ΒΗΜΑ, μυθιστόρημα (μονοτονικό)
«Ο κίτρινος φάκελος», 1991, 1992, 1994, 2007, Εστία, δίτομο μυθιστόρημα
«Το 10», 2008, Εστία, μυθιστόρημα
«Το 10», 2014, Real Media Α.Ε., δίτομο μυθιστόρημα
«Σέργιος και Βάκχος», 2008, Alter ego, μυθιστόρημα
«Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν», 2011, Alter ego,
«Ένας χαμένος κόσμος», 2012, Εστία, παιδικό
«Χίμαιρα», 2015, Εστία, μυθιστόρημα
«Αντιπλοίαρχος Βασίλης Λάσκος», 2017, Εστία, μυθιστορηματική βιογραφία
«Το μυθιστόρημα των τεσσάρων», 1979, 1997, 2000, 2001, 2015, Εστία, μυθιστόρημα, συλλογικό
«100 χρόνια από τη γέννησή του», 2008, Ε.ΚΕ.ΒΙ, συλλογικό

Το λήμμα βρίσκεται υπό επεξεργασία
Η αναζήτηση στοιχείων συνεχίζεται...

______________________

© ΒΕΚ, 2017
Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου