Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

ΒΙΒΛΙΟΛΟΓΙΕΣ 3: ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΒΙΒΛΙΟ

COMICOGRAFIMATA
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ 
G_ΟΙΚΟΘΕΝ

ΒΙΒΛΙΟΛΟΓΙΕΣ

[3] ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΒΙΒΛΙΟ



Βιβλιολογίες

3. Επιλέγοντας βιβλίο


γιατί όλα μπορούν να συμβούν ψάχνοντας για ένα καλό βιβλίο!
Είναι τωόντι πολύ δύσκολο, αλλά γνωρίζοντας κάποια μυστικά μπορεί να φτάσουμε στο στόχο μας. Κατ’ αρχάς, η αναζήτησή μας επικεντρώνεται στο λογοτεχνικό είδος που επιθυμούμε τη συγκεκριμένη περίοδο. Αν, στο βιβλιοπωλείο, πάμε...γυρεύοντας, το σίγουρο είναι πως θα πελαγώσουμε. Μ’ αυτόν τον τρόπο, αμέσως
αμέσως οριοθετείται ένα μικρότερο πεδίο έρευνας. Και, αν μάλιστα θέλουμε βιβλίο Έλληνα συγγραφέα, ο χώρος περιορίζεται ακόμη περισσότερο. Οι λίστες των «ευπώλητων» που δημοσιεύονται στις εφημερίδες καλύτερα είναι να αποφεύγονται για ευνόητους λόγους, ενώ μπορούμε να δίνουμε πίστη σ’ εκείνες των αμιγώς λογοτεχνικών περιοδικών, γιατί εκεί η κατάρτιση τέτοιων καταλόγων είναι πιο αυστηρή και γίνεται με επιστημονικά κριτήρια, συντάσσονται δε από ανθρώπους σχετικούς με το βιβλίο. Στη συνέχεια πρέπει να προσέξουμε το σύνδρομο του μεγάλου συγγραφέα. Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι το καλό βιβλίο δεν το προσδιορίζει ο καλός συγγραφέας αλλά το αντίθετο: το καλό βιβλίο αναδεικνύει τον καλό συγγραφέα, επειδή κάποιοι συγγραφείς υποκύπτουν στο δέλεαρ του κέρδους και γράφουν κατά παραγγελία. Ένα άλλο εμπόδιο αποτελεί ο μη αυτοπροσδιορισμός του περιεχομένου του βιβλίου. Η γενική ετικέτα μυθιστόρημα δε λέει τίποτε. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, όμως ξέρουμε τι περιλαμβάνει στο εσωτερικό του. Στους άγραφους κανόνες παρουσίασης ενός βιβλίου δε θα συναντήσετε ως υποχρεωτική την αναγραφή αυτής της σημαντικής λεπτομέρειας, ενώ θα δείτε ως υποχρεωτική την αναγραφή του ψευδότιτλου που είναι περιττή ή πλεονάζουσα, αφού αμέσως μετά υπάρχει η σελίδα των τίτλων. Προχωρώντας στην έρευνά μας σαρώνουμε τον Πίνακα Περιεχομένων, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο του βιβλίου, γιατί αποτελεί το απόσταγμα της ύλης του. Η αναγραφή του τίτλου σε κάθε κεφάλαιο είναι δύσκολη υπόθεση για το συγγραφέα, γι’ αυτό οι περισσότεροι την αποφεύγουν και καθαρίζουν! Μα δε λυπούνται τον έρμο τον αναγνώστη που θα αναγκαστεί να διαβάσει ένα ενιαίο κείμενο; Είναι σα να μη βάζουν τελείες στις προτάσεις. 

Διαβάζουμε, επίσης, το απόσπασμα στη σελίδα οπισθόφυλλου, για να ανακαλύψουμε το ύφος του συγγραφέα και κάτι από το περιεχόμενο, αν και τις περισσότερες φορές στο σημείο αυτό βρίσκεται ένα ναρκισσιστικό κείμενο γραμμένο από το συγγραφέα (;), έτσι όμως που να δείχνει απρόσωπο σαν να το ’γραψε κάποιος τρίτος. Δείτε με δυσπιστία τις γνώμες τρίτων συγγραφέων, εφημερίδων, κ.λπ., στα αυτιά, γιατί αποτελούν ένα ευχολόγιο που είναι απορίας άξιον πως καταδέχεται ο συγγραφέας κι ο επιμελητής να συμπεριληφθούν στην έκδοση. Ξεφυλλίστε πολλές φορές ή διαβάστε ακόμη και ολόκληρες σελίδες (μην ανησυχείτε, δε σας μαλώσει κανένας), για να εντοπίσετε το στίγμα του βιβλίου. Σε κάθε περίπτωση να ξέρετε ότι ο χαρακτηρισμός κακό βιβλίο δεν ισχύει, κατά τη γνώμη μου· το πιο σωστό είναι να λέμε ότι ο συγγραφέας δεν κατόρθωσε να αναπτύξει σωστά και πειστικά το θέμα του, ήταν εκτός θέματος. Κανένας συγγραφέας δεν κάθεται να γράψει 200-300 σελίδες για να κάνει την πλάκα του, γιατί ενδόμυχα λειτουργεί, ως δαμόκλειος σπάθη, το ένστικτο της υστεροφημίας. Το βιβλίο, είτε «κακό» είτε καλό είναι, ανήκει στα αιωνόβια είδη και, αφ’ ής στιγμής εκδοθεί, αποτελεί αυτόνομο αντικείμενο, μετακινείται από ράφι σε ράφι, από χέρι σε χέρι, ερήμην του συγγραφέα, όπως σε κανένα πλοίο δε ταξιδεύει ο ναυπηγός του.

(συνεχίζεται)

CG-G-02-02-13-3
___________________________
© ΒΕΚ, 2017 
Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου