Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

ΜΩΒ ΠΛΕΞΟΥΔΕΣ

COMICOGRAFIMATA
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ 
ΟΙΚΟΘΕΝ
ΨΗΦΙΔΕΣ

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ

[ 43 ]  ΜΩΒ  ΠΛΕΞΟΥΔΕΣ

Μωβ πασχαλιές. Επιτάφια στολίδια, επί τοίχου κρεμάμενες. 


ΜΩΒ  ΠΛΕΞΟΥΔΕΣ



Μωβ πασχαλιές. Επιτάφια στολίδια, επί τοίχου κρεμάμενες. Τοίχου πανύψηλου όμως, ακατοίκητου σπιτιού. Τις κοιτάζαμε από κάτω η Ελένη κι εγώ. Μεγάλη Παρασκευή, ήταν, που γυρνάγαμε στο χωριό, αγόρια και κορίτσια, να μαζέψουμε λουλούδια για τον Επιτάφιο.
ΕΓΩ: Όμφακες εισίν, λέω γελώντας.
Ωστόσο, η Ελένη βρήκε τρόπο και σκαρφάλωσε στο πεζούλι. Την ακολούθησα. Από κάτω χάος.
ΕΛΕΝΗ: Πιάσε με να σκύψω να τις φτάσω! λέει και λυγίζει το σώμα της.
ΕΓΩ: Πρόσεξε, Ελένη! λέω φοβισμένος και της πιάνω το χέρι.
ΕΛΕΝΗ: Απ’ τη μέση κράτησέ με, χαζέ!
Απ’ τη μέση... ένας λόγος είναι, αλλά πώς γίνεται;
ΕΓΩ: Θα πέσεις! επιμένω μήπως και κατέβει και γλιτώσω τη δοκιμασία.
Με κεντούσαν κι οι ακλάδευτες τριανταφυλλιές παντού.
ΕΛΕΝΗ: Μη με κρατάς απ’ το χέρι. Πώς θα να τις κόψω;
Η άσπρη πλισέ φουστίτσα της, ανασηκωμένη. πιασμένη τυχαία στ’ αγκάθι της τριανταφυλλιάς, έτσι που φαινόταν το βρακάκι της.
«Όχι, τυχαία, βλάκα!», σκέφτεται η Ελένη.
Την έπιασα απ’ την ανύπαρκτη μέση, αφού τα δάχτυλά μου συναντήθηκαν μπροστά της.
ΕΛΕΝΗ: Έτσι, πιο σφιχτά!
Και την κόλλησα πάνω μου, για περισσότερη σιγουριά.

Το βράδυ στην περιφορά του Επιτάφιου, μες στο σκοτάδι που δε φαινόμασταν, ήμασταν πιασμένοι απ’ το χέρι.
ΕΛΕΝΗ: Τις βλέπεις; Εκεί στο πόδι του Επιτάφιου τις έδεσα! Δεν είναι όμορφες;
ΕΓΩ: Σαν τις πλεξούδες των μαλλιών σου...
Η Ελένη μου έσφιξε το χέρι με δύναμη..

__________________________
CG-G-02-01-43

©ΒΕΚ 2017

Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου