Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ Ή ΠΟΡΝΟ ;

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


[ 34 ]  ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ Ή ΠΟΡΝΟ ; 


ΔΙΗΓΗΜΑ




Η Φανή ξάπλωσε στ' άχυρα και σήκωσε τα δυο της χέρια. 




Αστυνομικό ή πορνό;



Κυκλοφορούσαν κουτσομπολιά για τις ποικίλες ερωτικές διασταυρώσεις! Ο τάδε με την τάδε, ο δείνος με τη δείνα, ο κουμπάρος με την κουμπάρα, αν κι οι τελευταίοι θεωρούνταν ημινόμιμοι! Ωστόσο, όλοι είχαν το τεκμήριο της αθωότητας. Όλοι, εκτός απ’ τη Φανή. Γιατί την είδανε με τα μάτια τους.
Το περιοδεύον σινεμά ερχόταν στο χωριό κάθε Σάββατο και έπαιζε στο μεγάλο καφενείο της πλατείας. Το τι Ξανθόπουλο, Καζάκο, Κούρκουλο, Καλογήρου και Ανέστη Βλάχο είχανε δει στα παιδικά τους χρόνια, δε λέγεται. Ο ήχος της γεννήτριας ακουγόταν σ’ όλο το χωριό κι ήταν αδύνατο να κοιμηθεί κανείς. Αναγκαστικά λοιπόν έβγαιναν στην πλατεία μέχρι να τελειώσει το έργο.
Τι έχεις απόψε μάστορα;
Αστυνομικό του Φώσκολου! Άλφα-Άλφα πράμα!
Το διαλαλούσε λες και πουλούσε καρπούζια Αμαλιάδας. Δεν έφερνε, τουλάχιστον, καμιά ελληνική κωμωδία να γελάσουν! Το καφενείο γέμιζε και ο ιδιοκτήτης τσέπωνε κάτι τις για την παραχώρηση του χώρου. Ψηλός με μουστάκες και μ’ ένα ζωνάρι στη μέση, που ’κανε μισή ώρα να το βγάλει και να το ξαναβάλει. Ο οποίος δεν πλήρωνε φυσικά και εισιτήριο! Έβλεπε τζάμπα! Αυτός κι όλη η οικογένειά του, αλλά και οι συγγενείς που τρύπωναν από μια μυστική πόρτα κι εμφανίζονταν μόλις έσβηναν τα φώτα.  Πήγαιναν και γυναίκες. Οι άντρες, μέχρι ν’ αρχίσει το έργο, έπαιρναν μάτι τα γυμνά τους μπούτια στα κρυφά! Γιατί φορούσαν και στο χωριό τους μίνι. Αφού διάβαζαν Ρομάντσο, Βεντέτα και Ντόμινο κι έβλεπαν πως ντύνονταν στην πρωτεύουσα. Όταν έσβηναν τα φώτα, δηλαδή η μία και μοναδική λάμπα αμιάντου, οι πάντες παρακολουθούσαν στην οθόνη ένα άσπρο σεντόνι συνήθως την ταινία, όταν σταθεροποιούνταν και δεν ανεβοκατέβαινε, πότε στο ταβάνι, πότε στο πάτωμα. Και τα σουτ! ακούγονταν σ’ αυστηρό τόνο, άμα μιλούσες.
Το έργο θ’ άρχιζε, όμως η Φανή δεν ήθελε να πάει στο σινεμά.
Έλα κακούργα να σε δει κανένα παιδί. Για παντρειά είσαι! την παρακαλούσε η μάνα της, μα αυτή είχε πεισμώσει.
Δε θέλω μάνα σου λέω. Θα καθίσω να κεντήσω!
Έτσι οι γονείς της ξεκίνησαν μόνοι· σιγά να μην έχαναν το έργο για τις ιδιοτροπίες της Φανής. Έφτασαν στο τσακ, όταν έκλεινε η πόρτα!
Η Φανή είχε τελειώσει το Δημοτικό και δεν προχώρησε στις γυμνασιακές σπουδές. Δεν τα ’παιρνε τα γράμματα. Έμεινε στο σπίτι, μέχρι που έφτασε σε ηλικία γάμου. Ήταν γεματούλα με όμορφο πρόσωπο και μαλλιά που κρέμονταν πιο κάτω απ’ τους γλουτούς.

Ήταν κρεμασμένοι στα παράθυρα και βλέπανε λαθραία το έργο, με κίνδυνο να σακατευτούν πέφτοντας, όταν είδαν τη Φανή να περνάει γρήγορα απ’ τη σκοτεινή πλατεία. Προσπέρασε τον κινηματογράφο και πήρε το καλντερίμι προς την άκρη του χωριού.
Πάμε, έχει καλύτερο έργο στην αποθήκη! φώναξε κάποιος.
Κατέβηκαν απ’ τα παράθυρα μ’ ένα σάλτο κι έτρεξαν κατά την αχυρώνα. Πλησίασαν με προσοχή στο μοναδικό παράθυρο. Η Φανή βρισκόταν μέσα κι είχε σταυρώσει τα χέρια περιμένοντας, ακουμπισμένη στο χοντρό, ξύλινο στύλο. Δεν άργησε να κάνει την εμφάνισή του και ο ερωτιδεύς.
Άργησες και μ’ έπιασε φόβος!
Γιατί Φανούλαμ’;
Είνι σκοτάδ’ κι βρουμάει!
―Κάνε γρήγορα μη μας πάρουν είδηση!
Η Φανή ξάπλωσε στ' άχυρα και σήκωσε τα δυο της χέρια. Τα ’πλεξε γύρω απ’ το υποστύλωμα της σκεπής και περίμενε.
Εκείνος ζύγωσε μπουσουλώντας και της ανέβασε το φουστάνι. 
Από κει κι ύστερα μαλώνανε ποιος θα κοιτάξει, γιατί το σπασμένο τζάμι δε χωρούσε τα μούτρα ολονών τους. Όσοι δεν έβλεπαν, άκουγαν. Μετά το πέρας της συνουσίας περιέγραψε ο καθένας το κομμάτι που είδε με γλαφυρό τρόπο κι έτσι συμπληρώσανε το παζλ της πράξης. Άπαντες, πάντως, πήρανε μάτι την κάτασπρη και αφράτη κοιλιά της Φανής και το κατάμαυρο τελείωμά της.
Τελικά, η Φανούλα τον τύλιξε, όμορφα κι ωραία και τον παντρεύτηκε τον ερίφη, χωρίς να είναι αναγκασμένη να βλέπει Κούρκουλο και Ξανθόπουλο και να ορέγονται τα πόδια της οι μπανιστιρτζήδες του σκοταδιού!

(πρώτη γραφή)
 ________________________________________________

© ΒΕΚ, 2016 
Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)] 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου