Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΚΑΜΕ


ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ

ΔΙΗΓΗΜΑ
                                           

[ 38 ]  Ας πούμε ότι αποχαιρετιστήκαμε



ΦΩΤΟ: FREE INTERNET



Κάθε μέρα ζούσα ένα μικρό θάνατο. Πάνω στον πανικό μου προσπάθησα να βρω κάποια λύση. 




Κι εσύ δεν πρόφτασες
Να μ’ αποχαιρετήσεις
Στο τελευταίο ταξίδι
Το πιο γκρίζο απ’ όλα.


«Ας πούμε ότι αποχαιρετιστήκαμε»
Στάθης Ιντζές
«Συνωμοσία ταυτοχρονισμού»


Εργάζομαι εδώ και κάμποσο καιρό στον νεοϊδρυθέντα Οικονομικό Οργανισμό, που δημιουργήθηκε από άγνωστους επενδυτές, σε παγκόσμια κλίμακα, μετά την κρίση στο οικονομικό σύστημα και το κλείσιμο των Τραπεζών. 
Τον πόθησα αφ’ ης στιγμής τον πρωτοαντίκρισα. Ήταν ωραίος και γοητευτικός. Σαραντάρης, δέκα χρόνια μεγαλύτερός μου. Αυτός, όμως, δε μου ’δινε καμιά σημασία. Όποτε εύρισκα ευκαιρία τον πλησίαζα, για να με προσέξει, αλλά άδικα. Ώσπου, έγινε αυτό που επιδίωκα. Βρεθήκαμε κάπου μόνοι μας, για τις ανάγκες της επιχείρησης.
Έλεγα μέσα μου: «Πες κάτι γαμώ το!» 

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

ΤΟ ΡΟΥΜΠΙΝΙ ΚΟΣΜΗΜΑ, διήγημα

   ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ

ΔΙΗΓΗΜΑ
                                           

[ 37 ]  Το ρουμπινί κόσμημα



ΦΩΤΟ: FREE INTERNET

Πλάγιασε στο μαξιλάρι και βαλάντωσε στο κλάμα. Τρανταζόταν σύγκορμη. 

Η επίπλωση του δωματίου ήταν λιτή. Δυο μονά σιδερένια ντιβάνια, μια καφέ πλαστική ντουλάπα με φερμουάρ στη μέση, που άνοιγε κατακόρυφα, κι ένα σπαστό τραπέζι κουζίνας για γραφείο με την καρέκλα του. Η στενή μπαλκονόπορτα είχε θέα στο φωταγωγό. Η ματιά χτυπούσε και ξαναγύριζε στο δωμάτιο, μεταφέροντας τη λευκότητα του τοίχου και μια αίσθηση φυλακής. Πάνω σ’ έναν τοίχο του δωματίου ήταν κολλημένη μια φωτογραφία της Μαρίας Σελλ σε νεαρή ηλικία. Πώς βρέθηκε εκεί δεν έμαθε ποτέ.
 Το μεσημέρι επέστρεψε στο δωμάτιο με την «Πρωινή Ελευθεροτυπία» στη μασχάλη. Ο συγκάτοικός του, ο Δημήτρης, ήταν εκεί. Φοιτητής επί πτυχίω της Νομικής και συγχωριανός του.
― Απόψε θα ’ρθει η Ζωή.
― Ξέρω, ξέρω. Εγώ την κοπανάω. Χαρτζιλίκι θα μου δώσεις για σινεμά μπαμπά;
― Δεν κατάλαβες καλά... Μένεις και την ξαποστέλνεις από κει που ’ρθε!

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

ΕΡΩΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ, διήγημα

          ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


 ΔΙΗΓΗΜΑ

                                                  

[ 36 ]  Ερωτική αντωνυμία


Ζωγρ.: Fabian Perez


Δεν είχε φιλενάδα κείνο τον καιρό κι έτσι δέχτηκε την πρόταση της Κλαίρης να πάνε για καφέ. Ήταν, όμως, άφραγκος και της το ’πε. Η κοπέλα γέλασε καλόκαρδα και του ’δειξε τη φουσκωμένη  τσάντα της. Άφησαν την αίθουσα διδασκαλίας, όπου ο βοηθός της έδρας παρέδιδε ασκήσεις Στατικής και βγήκαν απ’ τη Σχολή. Κατηφόρισαν προς την παραλία, περνώντας μέσ’ απ’ τη Διεθνή Έκθεση. Η Κλαίρη ήταν φανταστική μες στο γκρι ταγιέρ της, το γκρι παλτό και το λευκό σκουφάκι. Ήταν συνομήλικοι, αλλά η Κλαίρη τα ’χε με το Γιάννη όλα τα χρόνια. Έμεναν στην ίδια πολυκατοικία και στον ίδιο όροφο μα πέραν μιας καλημέρας δεν τόλμησε να προχωρήσει πιο πέρα. Ο Γιάννης ήταν συμφοιτητής του και δεν του άρεσε να μπαίνει ανάμεσα σε ζευγάρια. Με τόσες ελεύθερες γυναίκες γύρω του θεωρούσε ανόητο να διεκδικήσει μια δεσμευμένη. «Άρα, προς τι η πρόσκληση;» διερωτήθηκε. Τι γύρευε απ’ αυτόν; Δε θ’ αργούσε να το μάθει. Η πλατεία στη ΧΑΝΘ είχε ντυθεί στ’ άσπρα. Πέρασαν απ’ το γήπεδο του μπάσκετ και κατευθύνθηκαν προς το μέγαρο της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών. Οι χιονιές τούς πάγωναν τα μάγουλα. Το ’χε στρώσει για τα καλά.

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ Ή ΠΟΡΝΟ ;

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


[ 34 ]  ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ Ή ΠΟΡΝΟ ; 


ΔΙΗΓΗΜΑ




Η Φανή ξάπλωσε στ' άχυρα και σήκωσε τα δυο της χέρια. 




Αστυνομικό ή πορνό;



Κυκλοφορούσαν κουτσομπολιά για τις ποικίλες ερωτικές διασταυρώσεις! Ο τάδε με την τάδε, ο δείνος με τη δείνα, ο κουμπάρος με την κουμπάρα, αν κι οι τελευταίοι θεωρούνταν ημινόμιμοι! Ωστόσο, όλοι είχαν το τεκμήριο της αθωότητας. Όλοι, εκτός απ’ τη Φανή. Γιατί την είδανε με τα μάτια τους.

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

ΑΠΡΟΣΕΧΤΕΣ ΑΛΛΑ...SEXY: ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ

ΑΠΡΟΣΕΧΤΕΣ ΑΛΛΑ... SEXY

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙΚΟΘΕΝ

# 06  ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ


Η Ζωή Λάσκαρη, η ανυπέρβλητη. Το στιγμιότυπο από την ταινία:"Μια κυρία στα μπουζούκια" σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, σενάριο του ιδίου (1968). Διακρίνονται: Κώστας Βουτσάς, Γιάννης Βογιατζής. Η συζήτηση για το μήκος της φούστας της αδελφής τους της Άννας.

CG-C-02-01-6-6




Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

ΠΟΥΑ

COMICOGRAFIMATA
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙΚΟΘΕΝ
ΕΡΩΤΙΚΕΣ Λ Α Μ Π Η Δ Ο Ν Ε Σ

ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣ

[ 33 ]  
Πουά

...ξαναπήρα στα χέρια μου τη φωτογραφία της, εκείνη με το λευκό μπουφάν, το μαύρο πουα φόρεμα με τις άσπρες βουλίτσες,... 

Πουά


ΜΕ ΤΗ ΛΗΤΩ ΗΜΑΣΤΑΝ ΦΙΛΟΙ. Γιατί έρωτα δεν είχαμε κάνει. Κι οι δυο φοιτητές στο Πολυτεχνείο. Κάθε φορά στρωνόταν στο πάτωμα κι έψαχνε στη δισκοθήκη μου. Μετά, έβαζε το δίσκο της επιλογής της στο πικάπ και, καθώς αυτός σκαμπανέβαζε στο πλατό, κουνούσε πέρα δώθε το κεφάλι της σα ξεβιδωμένη, στο ρυθμό της μουσικής.
Εκείνη την ημέρα, ο καιρός ήταν χάλια. Το βουνό δε φαινόταν, ήταν κρυμμένο μέσα σε λευκά σύννεφα. Προμηνυόταν χιονιάς. Με το που ήρθε, πέταξε το μπουφάν. Με φίλησε, πεταχτά στο στόμα. Έτρεξα να της φτιάξω το χυμό της. Φυσικό, παρακαλώ! Ακούμπησε στον τοίχο και σήκωσε τα πόδια αποκαλύπτοντας την αποκάτω κατάλευκη πλευρά των όμορφων μηρών της. Της το ’πα και το πήρε ανάποδα. «Το λες, για να με ρίξεις στο κρεβάτι! Αυτός ήταν, πάντα, ο στόχος σου!» είπε σχεδόν άγρια και τινάχτηκε πάνω. «Δε μ’ αρέσουν οι φιλοφρονήσεις σου, κρύβουν υποκρισία!» Φοβήθηκα πως θα ’φευγε. «Λάθος μου, Λητώ!» είπα και λούφαξα.
Ξανακάθισε με τον ίδιο τρόπο, αλλ’ εγώ μούγκα. Γύρισε το δίσκο των 33 στροφών απ’ την άλλη πλευρά και τοποθέτησε τη βελόνη. Ακούστηκε ένα σκρατς που μου γρατσούνισε την καρδιά και ξεκίνησε το τραγούδι. Με πρόσεξε που κοίταζα τα φροντισμένα νύχια της κι έβγαλε τα μποτάκια και τις κάλτσες. «Σ’ αρέσουν;» είπε και κούνησε τα ευλύγιστα δάχτυλα. Διαπίστωσα ότι και τα νύχια των ποδιών ετύγχαναν της ίδιας σχολαστικής περιποίησης. Μικρά, άσπρα στίγματα, σε μαύρο υπόστρωμα. «Ποίημα είναι!» είπα φοβισμένα.
Όπως, όμως, κοίταζα τις λευκές βουλίτσες παρατήρησα έκπληκτος ότι ξεκολλούσαν μία μία. Στην αρχή, συγκεντρώθηκαν σ’ ένα μικρό ύψος απ’ το πάτωμα, σαν να ελέγχονταν απ’ το βλέμμα μου. Μετά, ανυψώθηκαν και αιωρήθηκαν κοντά στο ταβάνι. Άρχισαν να πυκνώνουν και να μεταμορφώνονται σε χοντρές χιονονιφάδες! Κρύωσα. Εκείνη γελούσε. Την τύλιξα με τα χέρια μου, για να τη ζεστάνω. Μάλλον δεν το χρειαζόταν, ενώ, αντιθέτως, εγώ έτρεμα. Χιόνι στόλιζε τα μαλλιά της. Πολυάριθμα, λευκά σημαδάκια. Τα μάτια της άλλαξαν χρώμα. Πήραν την απόχρωση του παγωμένου ουρανού. Και τότε παρακολούθησα το αδιανόητο! Ξεγυμνώθηκε εντελώς και ξάπλωσε κάτω, στο λευκό πάτωμα. Βυθίστηκε μέσα στο χιόνι που υποχώρησε στο βάρος της! «Τρελάθηκες;» φώναξα, «Θ’ αρρωστήσεις!» «Έλα, μη φοβάσαι!» ήταν η απάντησή της. Το σώμα της ήταν ζεστό! Και τότε, η Λητώ, μ’ αυτές τις αντίξοες συνθήκες, αποφάσισε να κάνει έρωτα μαζί μου!

«Έχω αργήσει. Πρέπει να φύγω» είπε και την επόμενη στιγμή δεν ήταν στο δωμάτιο. Έφτασα με δυσκολία στο παράθυρο, γιατί το χιόνι είχε φτάσει μέχρι το γόνατό μου και είδα τον καθαρότατο δρόμο, αλλά τη Λητώ πουθενά! Σαστισμένος, κοίταξα γύρω μου, μα και το χιόνι στο δωμάτιο είχε εξαφανιστεί!
Με μια πικρή απογοήτευση να με καταλαμβάνει, ξάπλωσα στο ολόλευκο σεντόνι και ξαναπήρα στα χέρια μου τη φωτογραφία της, εκείνη με το λευκό μπουφάν, το μαύρο πουα φόρεμα με τις άσπρες βουλίτσες και κοίταξα αφηρημένος το κλειστό κάλυμμα του πικάπ. 

________________________________________
© ΒΕΚ, 2016
Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)] 

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ

ΕΡΩΤΙΚΕΣ Λ Α Μ Π Η Δ Ο Ν Ε Σ


[ 32 ]   ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ


Φόρεσε και το καλό της κόκκινο φουστάνι, που κουβάλησε για την περίσταση.


Ερωτική στάση


ΑΠΟ ΤΟΤΕ, που της καρφώθηκε η ιδέα να κοιμηθεί με τον Πέτρο, συνάδελφό της στον Οικονομικό Οργανισμό, είχε αγχωθεί. Γνώριζε ότι τον είχε διπλαρώσει εδώ και καιρό η Νίκη. Καλό πουτανάκι, όπως άκουγε στις συζητήσεις των αντρών! Δεν είχε αφήσει και κανέναν παραπονεμένο!
Στο Συνέδριο δε χρειαζόταν, δεν ήταν απαραίτητη. Αλλά κείνος την κουβάλησε, για να καμαρώνει δίπλα της. Κι αυτή το εκμεταλλεύτηκε κι ήρθε… ξεχνώντας να ντυθεί. Οι σύνεδροι, «ενθουσιασμένοι», έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, μίλησαν κι εκτός κειμένου, κρυφοκοιτώντας σαν νηστικοί τα λαχταριστά, ομολογουμένως, πόδια της.