Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΙΞ: ΦΑΤΜΕ // Ν. ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΓΛΟΥ

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΙΞ

ΦΑΤΜΕ//ΝΙΚΟΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΓΛΟΥ

CG-C-02-02-8-3


Στο βιντεάκι για το τραγούδι: "Είδα τα μάτια σου κλαμένα καλή μου" περνάει για ελάχιστα δευτερόλεπτα αυτή η εικόνα. Είναι όμως αρκετή για ν' αντιληφθούμε την αγάπη των ΦΑΤΜΕ για τα κόμιξ. Φαίνεται: "Η ασπίδα της Αρβέρνης"  (Asterix) και ο "Δαυίδ Κόπερφιλντ" (Κλασσικά Εικονογραφημένα")

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΟ ΚΑΦΕ ΜΠΙΚΙΝΙ, ΤΟ

COMICOGRAFIMATA
ΨΗΦΙΔΕΣ

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


[ 40 ]   ΤΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΟ ΚΑΦΕ ΜΠΙΚΙΝΙ


Φωτο: Internet



Το ελαττωματικό καφέ μπικίνι




Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ έπιανε από νωρίς τη θέση του, όταν ακόμη η παραλία ήταν άδεια από κόσμο και η άμμος, κάτω στην ακρογιαλιά, μέχρι κει που ’φτανε η γλώσσα της θάλασσας, ήταν νοτισμένη. Έπινε με την ησυχία του τον καφέ του, καθώς η ροδόχρωμη ανατολή ξεθώριαζε κι ο ήλιος άρχιζε να σκαρφαλώνει στην ουράνια ανηφοριά. Συνέχιζε με μπίρα, επειδή ντρεπότανε να δεσμεύει μόνος του, για τόσες ώρες, ένα τραπέζι και τέσσερις καρέκλες. Γιατί θα ’μενε εκεί ακίνητος ως τ’ απόγευμα ή ωσότου «εκείνη» πάρει το δρόμο για το σπίτι που νοίκιαζε λίγο παραπάνω.
Δεν του ’κανε παρέα κανένας συγχωριανός του. Τον έλεγαν σαλό, τρελό δηλαδή, κι όλοι τον ξέρανε σα Σαλοκωνσταντή! Κάποιοι που παραφύλαξαν στο διπλανό κήπο του σπιτιού του, νύχτα, τον είδαν, άκουσον άκουσον, να διαβάζει! Πού τα ’βρισκε τα βιβλία, αφού το μικρό τους χωριό δεν είχε βιβλιοπωλείο και ο ίδιος δεν έκανε ούτ’ ένα ταξίδι, μετά τον ερχομό του απ’ τα ξένα; “Τα ’φερα απ’ την Αμερική!”, έτσι τους είπε άμα τον ρώτησαν. Πάντως, ο αγροτικός γιατρός, που τον εξέτασε μια μέρα που ήταν γριπιασμένος, δε διέγνωσε συμπτώματα τρέλας. “Μια χαρά είναι ο άνθρωπος!” τους είπε, κι εκείνοι του γύρισαν τις πλάτες μουρμουρίζοντας.

Ο Κωνσταντής έφυγε με την οικογένεια του θείου του, που μετανάστευσε στην Αμερική, τη δεκαετία του εξήντα. Οι γονείς του είχαν χαθεί στο μεγάλο πόλεμο κι ορφάνεψε. Όμως, πέντε χρόνια αργότερα, επέστρεψε στον τόπο του. Δεν τον σήκωσε το κλίμα, εξήγησε ο θείος του που τον έφερε πίσω, κι οι γιατροί συνέστησαν τον επαναπατρισμό του. Και πράγματι ο Κωνσταντής, που θα ’ταν είκοσι χρόνων παλικάρι, είχε τα χάλια του. Έδειχνε αλλοπαρμένος και δεν άργησαν να τον πάρουν στο ψιλό, αντί να τον βοηθήσουν να συνέλθει.
Σα γέμιζε η αμμουδιά από παραθεριστές κοίταζε κατά κει κι αναγάλλιαζε η καρδιά του. Χαμογελούσε, που έβλεπε την ευτυχία στα πρόσωπά τους, αλλά δεν μπορούσε να εξηγήσει την τόση τους λατρεία για τη θάλασσα, που πνίγει τους ανθρώπους και κλείνει σπίτια. Κάτι άλλο συνέβαινε, μα κανείς τους δεν τολμούσε να το παραδεχτεί και να τ’ ομολογήσει. Δεν υπήρχε αμφιβολία: γι’ αυτόν η παραλία ήταν ο προθάλαμος του έρωτα, όχι του αγνού συναισθήματος μα του άγριου του αδηφάγου. Αυτουνού που τ’ αρσενικό θέλει να ξεσχίσει τις γυναικείες σάρκες. Ήταν βέβαιος πως, αν κάποιος έδινε το σύνθημα, όλοι εκείνοι που τους συγκρατούσαν τα δεσμά του πολιτισμού θα γινόταν ένα κουβάρι.
Ο Κωσταντής γνώριζε πως αυτά τα δεσμά χαλάρωναν το καλοκαίρι εξ αιτίας της ζέστης. Γι’ αυτό άλλωστε βρισκόταν εκεί. Περίμενε να τα δει λυμένα για να επωφεληθεί. Δεν τα διάβαζε τζάμπα τόσα βιβλία. Όλα για το σεξ μιλούσαν. Πότε συγκαλυμμένα, πότε ολοφάνερα, από δω το ’χαν από κει το ’χαν πάντα στο κρεβάτι κατέληγαν. Πολλές φορές ούτε καν σ’ αυτό!
Δεν είχε το δικαίωμα να του πει κουβέντα κανείς. Έβλεπε, και λοιπόν; Ενοχλούσε, έβλαπτε, κανέναν; Είχε παραγγείλει κι απολάμβανε το ποτό του, δεν ήταν χασομέρης ή επαγγελματίας ματάκιας! Στο κάτω κάτω της γραφής δεν έφταιγε αυτός που τσιτσιδώνονταν. Εκείνες έπρεπε να ντρέπονται κι οι άντρες τους που τις το επέτρεπαν. Οι περισσότερες, όμως, ήταν όλο κόκκαλα! Δεν ερχόταν γι’ αυτές, αλλά για μια μελαχρινή ομορφούλα, που δω και μερικά χρόνια έκανε τις διακοπές της στο χωριό. Τη νοστιμευόταν, του άρεσε, γιατί είχε κορμοστασιά αλόγου. Περπατούσε καμαρωτά και τα μαλλιά της έπεφταν γύρω της σαν κύματα αγριεμένης θάλασσας. Και τα λιοκαμένα μεριά της, όταν έσκυβε, έμοιαζαν με αλογίσια καπούλια. Μικρός χάιδευε το άλογό τους κει πίσω και κείνο χλιμίντριζε και τίναζε το κεφάλι του ψηλά θαρρείς και χαιρότανε. Και σα γελούσε, νόμιζε πως ο ήλιος είχε φωλιάσει μες στο στόμα της.

Όπως κάθε μέρα, αφού είχαν κάνει το μπάνιο τους, ερχότανε με τη φίλη της προς το μέρος του. Αυτό που φορούσε δεν ήταν ούτε φουστάνι ούτε μπλούζα! Κι ήταν τρυπητό σαν ψαράδικο δίχτυ! Κάθισαν κοντά του, λες και το ’κανε επίτηδες! Μήπως τον είχαν πάρει είδηση και τον δούλευαν; Η μπίρα άρχιζε να τον πιέζει στ’ αχαμνά κι ήθελε να κατουρήσει, αλλά σφιγγότανε. Δε θα ’χανε τέτοιο θέαμα με τίποτε. Ίσως να ’ταν και η «μέρα του», να λυθούν τα «δεσμά»! Η κοπέλα έπινε ούζο και γελούσε διαρκώς. Κι όλο έριχνε πίσω το κεφάλι της και μάζευε τα μαλλιά της κι αυτά πάλι σκόρπιζαν στους ώμους της σαν αφρισμένα κύματα σ’ ακρογιάλι. Κάποια στιγμή, γύρισε και τον κοίταξε στα μάτια, για ένα δευτερόλεπτο, και κάτι έσκασε μέσα του σα βεγγαλικό. Τ’ αχαμνά του τον πονούσαν, θα πήγαινε στην τουαλέτα, δεν μπορούσε να κρατηθεί άλλο. Τότε ακριβώς, εκείνη σταύρωσε τα πόδια της κι έγειρε μπρος. Τα λιοκαμένα πισινά της άπλωσαν στο πλάι και συνέβη το απρόοπτο! Λύθηκε το κορδονάκι του μαγιό κι έμεινε ακάλυπτος όλος ο αριστερός γλουτός! Βέβαια, το λεπτό κορδονάκι πρόσφερε μηδαμινή κάλυψη, δεδομένου ότι το μαγιό ήταν καφετί -ομοιόχρωμο με το σοκολατένιο κορμί της -συγκρατούσε όμως ενωμένα τα δυο κομμάτια. Η κοπέλα δεν πρέπει να το πήρε είδηση, γιατί κουνούσε το πόδι της κι έκανε άτσαλες κινήσεις με αποτέλεσμα το μαγιό να παρασύρεται απ’ τη δικτυωτή μπλούζα –ή φόρεμα– αποκαλύπτοντας όλο και περισσότερα, επιδεινώνοντας την ήδη άσχημη κατάσταση στη βουβωνική του χώρα. Τα «δεσμά» είχαν σπάσει πάνω στην πιο ακατάλληλη στιγμή. Το πράγμα, όμως, δεν έπαιρνε αναβολή. Βλαστημώντας για την απρονοησία του να πιει τόσες μπίρες, σηκώθηκε απότομα και κατευθύνθηκε προς το κτίριο.

Καθώς απαλλασσόταν απ’ το αφρώδες υγρό, πήρε όρκο να μην ξαναπιεί μπίρα ή τουλάχιστον όχι πάνω από ένα μπουκάλι. Ανακουφισμένος, άνοιξε την πόρτα, ενώ συγχρόνως παιδευόταν ν’ ανεβάσει το φερμουάρ, αλλά στεκόταν εμπόδιο εκείνο το μαραφέτι που δεν έλεγε να συμμαζευτεί.
Η κοπέλα ακουμπούσε στο νιπτήρα και κρατούσε στα χέρια το μαγιό της. Το διάτρητο μπλουζάκι δεν είχε τη δυνατότητα μα ούτε και την πρόθεση να καλύψει το γυμνό της κορμί. Τον είδε που παιδευόταν κι είπε ατάραχη:
«Τελείως ψεύτικα τα φτιάχνουν όλα!»
Ο Κωνσταντής αναστατώθηκε, αλλά ήταν καλά προετοιμασμένος γι’ αυτήν τη στιγμή.
«Μου το δίνετε να το δω;» είπε γελαστά.
Το κορδόνι, όπως διαπίστωσε, δεν είχε λυθεί, αλλά με το καργάρισμα των μαλακών μορίων, ξεκόλλησε στη ραφή. Έπιασε την άκρη και την τράβηξε με δύναμη, ώστε να λεπτύνει, και συγχρόνως την έδενε με το κορδονάκι. Οι φλέβες στα μπράτσα του πετάχτηκαν σα συρματόσχοινα και τα ολόγερα δόντια του πρόβαλαν κι έτριξαν.
«Έτοιμο! Τουλάχιστον δε θα ’στε γυμνή εκεί έξω! Στο σπίτι το πετάτε!» της είπε και γέλασε.
Η κοπέλα δεν άπλωσε το χέρι να το πάρει παρά ακούστηκε να λέει:
«Κράτησέ το, έχω κι άλλο, Κωνσταντή!» και ταυτόχρονα άνοιγε την τσάντα της με τα μυριάδες μικροαντικείμενα. Έβγαλε ένα μικροσκοπικό μπικίνι και τον κοίταξε με τ’ ασπράδια των ματιών της.
Ο Σαλοκωνσταντής είδε τα μπούτια της κοπέλας ν' ανοίγουν και σαν άλλος Ιάσονας σαλπάρισε με βιάση ανάμεσα.

CG-G-02-01-40

© ΒΕΚ, 2016 
Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΙΞ: ΧΑΜΦΡΕΪ ΜΠΟΓΚΑΡΝΤ

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΙΞ:

ΧΑΜΦΡΕΪ ΜΠΟΓΚΑΡΝΤ

CG-C-02-02-8-2



Ο μύθος του κινηματογράφου κρατάει στα χέρια του ένα περιοδικό με κόμικς: 
BLUE CIRCLE COMICS

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΙΞ: ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΙΞ

ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ

CG-C-02-02-8-1


Το 2002, από την "Minos EMI", κυκλοφορεί ο δίσκος του Χάρρυ Κλυνν: "Κλασσικά Ηχογραφημένα" με τραγούδια και κείμενα σατιρικά. Ο τίτλος παραπέμπει σαφώς στα "Κλασσικά Εικονογραφημένα", τα κόμικς των εκδόσεων της Ατλαντίδος.



ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΙΞ: ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙΚΟΘΕΝ 

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΙΞ

CG-C-02-02-8-00


Εννοούμε τους επώνυμους, που είναι γνωστοί λόγω της πολυετούς δραστηριότητάς τους, κι όχι τους ευκαιριακά προβαλλόμενους από τα ΜΜΕ. Πολιτικοί, ηθοποιοί, τραγουδιστές, συγγραφείς είναι κάποιες κατηγορίες στις οποίες θα αναζητήσουμε εκείνους που αναφέρθηκαν θετικά ή αρνητικά στα κόμιξ


  1. ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ  vip
  2. ΧΟΜΦΡΕΫ ΜΠΟΓΚΑΡΝΤ  vip
  3. ΦΑΜΕΛΛΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ   vip
  4. ΦΑΤΜΕ  vip
  5. ??????????????????????

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ


ΕΡΩΤΙΚΕΣ Λ Α Μ Π Η Δ Ο Ν Ε Σ


[ 30 ]  ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ


CG-G-02-01-30


Φωτο: Internet

ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ

Φοβόταν μην τη βιάσει κανείς 
Και τον κουβαλούσε μαζί της 
όπου και να πήγαινε. 

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016

ΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ

ΕΡΩΤΙΚΕΣ Λ Α Μ Π Η Δ Ο Ν Ε Σ

[ 29 ]  Ε Ρ Ω Τ Ι Κ Η  ΕΠΙΔΡΟΜΗ

Φωτο:  Internet

































Ε Ρ Ω Τ Ι Κ Η  ΕΠΙΔΡΟΜΗ

Πάλεψες με τις ανταγωνίστριες σου 
τις εξόντωσες μεθοδικά μία-μία
«Τον κέρδισα με το σπαθί μου!»
καμάρωνες.

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

ΙΣΑ ΚΙ ΟΜΟΙΑ ;

ΕΡΩΤΙΚΕΣ Λ Α Μ Π Η Δ Ο Ν Ε Σ



[ 28 ] ΙΣΑ ΚΙ ΟΜΟΙΑ ;


Φωτο:  Internet

ΊΣΑ ΚΙ ΟΜΟΙΑ ;

«Δεν είναι κακό η αγάπη να επιμερίζεται,
το αντίθετο συνιστά εμμονή»,
της ανέλυσε βαθυστόχαστα,
για να θολώσει τα νερά

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΠΟΝΟΣ

ΕΡΩΤΙΚΕΣ Λ Α Μ Π Η Δ Ο Ν Ε Σ



Fabian Perez, Paola on the couch


[ 27 ]  ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΠΟΝΟΣ


«Πώς σβήνει το παρελθόν;»
«Με τη γεροντική άνοια!»
«Και μέχρι τότε θα υποφέρω;»
«Εξαρτάται τι επιθυμείς να ξεχάσεις».
«Μια γυναίκα!»
«Δεν ξεχνιέται, αν ξαπλώσατε στο ίδιο κρεβάτι!» 


CG-G-02-01-27


© ΒΕΚ, 2016
Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]


Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

ΕΥΟΣΜΗ ΜΝΗΜΗ

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


[ 26 ]  ΕΥΟΣΜΗ ΜΝΗΜΗ

Φωτο: internet


δε μιλάς πια!
διάβασε στα μάτια του,

κι όπως ξαμολιέται το νερό 
από φράγματος ρήγμα, 
τα βουβά του λόγια 
ξεχύθηκαν καταπάνω της,

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

OH..!!

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-13



ΟΗ...!!
ΦΩΤΟ: INTERNET


το ρολόι το είδατε;

ΤΟ ΓΙΑΤΡΙΚΟ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-12



ΠΩΣ ΣΑΣ ΛΕΝΕ;

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-11

ΠΩΣ ΕΙΠΑΜΕ ΣΕ ΛΕΝΕ;  ΦΩΤΟ: INTERNET

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-10


ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ, ΦΩΤΟ: INTERNET


ΦΟΡΑΜΕ ΤΑ ΕΣΩΡΟΥΧΑ ΔΕΝ ΤΑ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-9

ΦΟΡΑΜΕ ΤΑ ΕΣΩΡΟΥΧΑ ΔΕΝ ΤΑ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ, ΦΩΤΟ: INTERNET

ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΑΚΙ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-8


ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΑΚΙ, ΦΩΤΟ: INTERNET

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-7

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ, ΣΚΙΤΣΟ: INTERNET

ΓΟΥΝΤΥ ΑΛΛΕΝ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-6


ΓΟΥΝΤΥ ΑΛΛΕΝ, ΦΩΤΟ: INTERNET

ΛΟΥΙ ΝΤΕ ΦΙΝΝΕΣ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-5


ΛΟΥΙ ΝΤΕ ΦΙΝΝΕΣ, ΦΩΤΟ: INTERNET

ΔΙΑΒΑΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-4

-ΔΙΑΒΑΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ  , ΦΩΤΟ: INTERNET

ΤΕΣΤ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-3


ΤΕΣΤ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΦΩΤΟ: INTERNET


ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-2



ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ [ΠΗΓΗ: INTERNET]

LASSALVY

C_ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-1


ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ LASSALVY

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ΧΙΟΥΜΟΡ

COMICOGRAFIMATA
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
ΓΕΝΙΚΑ

ΧΙΟΥΜΟΡ

CG-C-02-01-7-00

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ του LASSALVY


Τα COMICOGRAFIMATA διαθέτουν αυτό το Τμήμα σε οτιδήποτε ερεθίζει τη συναισθηματική χορδή του αστείου και κωμικού. 



_________________________________________________________________
  1.  ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ LASSALVY χα
  2. ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ χα
  3. ΤΕΣΤ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ χα
  4. ΔΙΑΒΑΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ χα
  5. ΛΟΥΙ ΝΤΕ ΦΙΝΝΕΣ  χα
  6. ΓΟΥΝΤΥ ΑΛΛΕΝ χα
  7. ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ χα
  8. ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΑΚΙ χα
  9. ΦΟΡΑΜΕ ΤΑ ΕΣΩΡΟΥΧΑ  χα
  10. ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ  χα
  11. ΠΩΣ ΣΑΣ ΛΕΝΕ;  χα
  12. ΤΟ ΓΙΑΤΡΙΚΟ  χα
  13. OH...!!  χα
  14. ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ  χα
  15. COMIC' S LOVE  χα
  16. ΔΥΣΚΟΛΟ PASSWORD...!  χα
  17. ΠΟΙΟ ΝΗΣΙ ? χα


ΞΙΝΟΒΡΥΣΗ Ή ΞΥΝΟΒΡΥΣΗ, δ΄ μέρος


G//ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙΚΟΘΕΝ

ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ

CG-G-02-02-6-5

  ΞΙΝΟΒΡΥΣΗ Ή ΞΥΝΟΒΡΥΣΗ ;


δ΄ μέρος





ΞΥΝΟΒΡΥΣΗ

ΜΙΑ ΥΠΕΡΑΙΩΝΟΒΙΑ ΚΥΡΙΑ

Φωτο: Leonidas Anastasiou, επεξεργασία: Vaios Koutrintzes


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8



Αγαπητέ αναγνώστη, φτάσαμε στο τέλος. Λίγο πιο κάτω θα διαβάσεις το πόρισμά μου, όπως προέκυψε απ’ το παρόν προσχεδίασμα κάποιας μελλοντικής, πιο εμπεριστατωμένης, μελέτης, σχετικά με την προέλευση της ονομασίας της γενέτειρας μου, που μπορεί να είναι και το δικό σου χωριό. Να ’μαστε δηλαδή συγχωριανοί.
Δεν το κρύβω πως εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία και τάνυσα κάπως το περίγραμμα του αντικειμένου μου, φτάνοντάς το ως τον Ατλαντικό, γεωμετρικά, και ως την Προϊστορία, χρονικά. Αλλά το ’κανα, αφενός μεν, για να προσθέσω μια μυθιστορηματική νότα, επειδή γνωρίζω ότι στο διαδίκτυο τα μεγάλα κείμενα δεν έχουν τύχη εκτός αν προσελκύουν το ενδιαφέρον κι αφετέρου,

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ

COMICOGRAFIMATA
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
ΟΙΚΟΘΕΝ

ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ


  1. Περιστερώνα  ψιτ
  2. Ξινόβρυση ή Ξινόβρυση, μέρος α΄ ψιτ
  3. Ξινόβρυση ή Ξινόβρυση, μέρος β΄ ψιτ
  4. Ξινόβρυση ή Ξινόβρυση, μέρος γ΄ ψιτ
  5. Ξινόβρυση ή Ξινόβρυση, μέρος δ΄ ψιτ
  6. ΑΙΔΩΣ ΚΥΡΙΟΙ!
  7. Λίγα λόγια για μένα  ψιτ
  8. TOP TEN ΤΩΝ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ
  9. ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!  ψιτ
  10. ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2  ψιτ
  11. .......................................
  12. ΑΝΤΙΟ, ΓΙΑΝΝΗ...
  13. NADINE  ψιτ
  14. ΑΝΥΔΡΑ ΚΑΙ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ  ψιτ
  15. ΥΓΡΗ ΜΝΗΜΗ
________________________
CG-G-02-02-06-00

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

ΞΙΝΟΒΡΥΣΗ Ή ΞΥΝΟΒΡΥΣΗ; γ΄ μέρος

G//ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙΚΟΘΕΝ

ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ

CG-G-02-02-6-4

[ 03 ]  ΞΙΝΟΒΡΥΣΗ Ή ΞΥΝΟΒΡΥΣΗ ;


γ΄ μέρος


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6





ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΟΙΚΙΣΤΕΣ, θα εντόπισαν, πρώτα το νερό ή τις ενδείξεις περί υπάρξεώς του (βούρλα, κλπ) και μετά εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Σε ποιο σημείο όμως, σε σχέση με τη σημερινή τοπιογραφία του χωριού; Τα αρχαία ονόματα των αντρών του χωριού δεν αναφέρθηκαν τυχαία, λίγο πιο πάνω. Τα πιο πολλά είναι  σε απόσταση αναπνοής απ’ τη βρύση της πλατείας. Που σημαίνει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ότι οι κτήτορες του χωριού έφτιαξαν τις όποιες κατοικίες τους ολόγυρα της βρύσης. Βοσκοί οι περισσότεροι (οι πολλές αχυρώνες το καταμαρτυρούν) ήξεραν να εκτιμούν την αξία του νερού. Γι’  αυτό βάλθηκαν να καθαρίσουν την πηγή.

Οι ντόπιοι γνωρίζετε πως γίνεται αυτό. Έσκαψαν λοιπόν μια σούδα ακολουθώντας το ίχνος του νερού και φτάνοντας στα δέκα μέτρα ανακάλυψαν πως το νερό ερχόταν από δύο κατευθύνσεις. Τις ακολούθησαν και βρήκαν τις φλέβες. Ακολούθως έχτισαν τα πρανή με πέτρες και διευθέτησαν τη ροή να γίνεται μέσα σ’ ένα χτιστό αυλάκι. Έπειτα, σκέπασαν τις σούδες με θολωτή οροφή μη ξεχνώντας να κατασκευάσουν δύο φρεάτια αναπνοής. Στο τέλος τακτοποίησαν την έξοδο.

Όλα αυτά δεν έγιναν σε μια μέρα, ούτε απ’ την ίδια γενιά, αλλά σίγουρα με τη σειρά που αναφέρθηκαν. Το έργο τελειοποιήθηκε αργότερα με την κατασκευή του κτίσματος που προφυλάσσει το στόμιο εξόδου του ύδατος, αλλά κι αυτούς που χρησιμοποιούν τη βρύση.
Στο ουζερί του Κων. Χαλευτήρα. Από αριστερά: Γιάννης Βαρσαμάς, Βάιος Κουτριντζές, Γιάννης Διανελλάκης, Κωνσταντίνος Χαλευτήρας, Κωνσταντίνος Μυγδαλιάς. Πίσω: Κυριαζής Κυριαζής,(?), Απόστολος Πάταγας

Σήμερα, κάτω από τα τσιμέντα της πλατείας υπάρχουν αυτές οι θολωτές στοές σε σχήμα Ύψιλον, εκ των οποίων η μία καταλήγει δίπλα στο πρώην καφενείο του Κων. Χαλευτήρα και η άλλη περνά δίπλα από το κατάστημα του Αθανασίου Γαλάνη και συνεχίζει προς το πρώην Κοινοτικό κατάστημα, όπου και σβήνει. 
Τα ίδια τσιμέντα κάλυψαν και τα φρεάτια ελέγχου, βάζοντας οριστικά την ταφόπλακα σ’ αυτό το μνημειώδες έργο.

[Σε επαφή με το ουζερί του Χαλευτήρα υπήρχε μια μικρή πηγή που έβγαζε τρεχούμενο νερό, πιθανόν από την ίδια φλέβα που κατεβαίνει στη βρύση. Δεν έχω ελέγξει αν υπάρχει σήμερα.]

Στις υπόγειες στοές έχω μπει και έχω φοβηθεί τα μάλα! Το έργο αυτό για την εποχή που πραγματοποιήθηκε θα φάνταζε όχι απλώς μεγάλο, αλλά έργο ζωής για τους κατοίκους.
Οι στοές έχουν επιμελή κατασκευή και εικάζω πως θα τις έφτιαξαν οι ίδιοι που ανήγειραν τα σπίτια: Ηπειρώτες χτίστες1.
Αγαπητέ αναγνώστη, αν έχεις αντιληφθεί, προσπαθώ να σου δώσω να καταλάβεις την εικόνα που θα παρουσίαζε η πλατεία (όποια μορφή και να είχε τότε) μ’ όλες αυτές τις τομές στο έδαφος, τις πέτρες και τα υλικά χτισίματος, τους μαστόρους και τους εργάτες που θα φωνασκούσαν και θα χαλούσαν τον κόσμο. Παρόμοιο δημόσιο τεχνικό έργο δεν έχει να παρουσιάσει το χωριό μας, ίσως και η ευρύτερη περιοχή, την ίδια εποχή.
Προσέξτε και σημειώστε τη λεπτομέρεια: η βρύση ήταν και είναι κοινόχρηστη, δηλαδή μπορούσε και μπορεί να πιεί νερό, να κάνει χρήση αυτού του φυσικού αγαθού, ο οποιοσδήποτε, οποτεδήποτε χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανένα. Μεγάλη υπόθεση για κείνες τις εποχές, ίσως και τις σημερινές.

[Εκτός αυτής της βρύσης στο χωριό υπάρχει και η «Κάτω βρύση», όπως προαναφέρθηκε, αλλά βρίσκεται χαμηλά και είναι σε τέτοια θέση που δεν μπορούν να κάνουν χρήση όλοι του νερού της. Άλλες δυο βρύσες η μία στην κορυφή του χωριού προς το ρέμα, σε μικρή απόσταση από την οικία του «Αντωνάκη», και η άλλη πίσω από την οικία του «Παναή», ήταν τοπικής σημασίας και εξυπηρετούσαν μεταγενέστερες «συνοικίες» του χωριού.]
Την ίδια εποχή που οργανώνεται το χωριό μας ανοίγονται και τα πηγάδια. Δεν είχαν όμως όλα τα σπίτια τέτοιας μορφής αυτονομία ύδρευσης. Άλλωστε το νερό των πηγαδιών ήταν αμφισβητούμενης καθαρότητας, καθότι στάσιμο, και δίπλα πολλάκις στο βόθρο του σπιτιού.

Η κοινόχρηστη βρύση, λοιπόν, αποτέλεσε αναμφισβήτητα για πολλές δεκαετίες, μετά την ίδρυση του χωριού τη βασική πηγή πόσιμου νερού για το σύνολο των κατοίκων. Εκεί μαζεύονταν οι γυναίκες και γέμιζαν με σειρά προτεραιότητας τα δοχεία τους και συζητούσαν.
Για να γίνει κατανοητό πόση μεγάλη αξία έδιναν στη βρύση αυτή, όταν κάποτε ο Β.Β. τόλμησε να καλύψει με πλάκες το αποχετευτικό αυλάκι  και να το οδηγήσει στη δεξαμενή του έγινε ο χαμός! Επιστρατεύτηκαν τσαπιά και δικέλια!
Αυτή λοιπόν η βρύση είναι το μοναδικό* σημείο αναφοράς που θα μπορούσε να δώσει τ’ όνομά της στο χωριό.

Μήπως το ’κανε και δεν το ξέρουμε;

Άντε και φτάνουμε στο τέλος.

Αλλά πρώτα πρέπει να ξεμπλέξουμε με τη «ξινόβρυση».


*μετά από σχετική συζήτηση με τον ξάδελφό μου Διανέλλο Διανελλάκη προέκυψε το στοιχείο ότι η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι παλαιότερο κτίσμα των υπόγειων έργων ύδρευσης


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7


ΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΘΟΥΜΕ ΝΟΕΡΑ στην πηγή «ξινόβρυση». Πού είχαμε μείνει; Μα εκεί που τα χέλια έφτασαν μετά το πολύχρονο ταξίδι τους και στάθηκαν να ξεκουραστούν. Ανέπνευσαν το καθαρό γλυκό νερό......Επ!..... ΄Ηδη, έγραψα δυο ανακρίβειες. Τι καθαρό και τι γλυκό, αφού είπαμε ότι είναι ξινό και μάλιστα αυτή η χαρακτηριστική ιδιότητα έδωσε το όνομα στο χωριό μας;  Τα χέλια (αυτού του είδους) αρέσκονται να ζουν στο γλυκό νερό, ν’ αναπνέουν καθαρό οξυγόνο. Σε όξινο περιβάλλον, απλώς, πεθαίνουν! Αλλά αυτά όχι μόνο δεν πέθαιναν, αντιθέτως έρχονταν απ’ την άκρη του κόσμου σ’ αυτό το σημείο.
Τι συμβαίνει λοιπόν;
ευρωπαϊκό χέλι, Πηγή: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Για να μπορούσε η βρύση αυτή να ονοματίσει χωριό ολόκληρο έπρεπε να διαθέτει κάτι το πολύ χαρακτηριστικό ή μια άξιας λόγου «σύνδεση» με το χωριό. Επειδή υπήρχε αυτή η διάχυτη φημολογία περί του όξινου χαρακτήρα και της ενδεχόμενης εκμετάλλευσης της πηγής το νερό εστάλη στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Οι πληροφορίες μου είναι πως.... άνθρακες ο θησαυρός. Το νερό έχει μια στιφάδα, αλλά τίποτε παραπάνω.
Αν το νερό είχε όξινο χαρακτήρα θα περιείχε εν διαλύσει κάποιο οξύ. Όμως το Γ.Χ.Κ. και τα... χέλια συμφώνησαν πως δεν έχει. Μια στιφάδα που γινόταν αισθητή με τη γεύση θα υπήρχε (δε θα αμφισβητήσουμε την κοινή γνώμη του χωριού) που θα οφειλόταν σε κάποιο πέτρωμα, που μάλλον ήταν ακίνδυνη.
Δεν ήταν, λοιπόν, η όξινη γεύση που χάρισε την ονομασία της στο χωριό.
Θα μπορούσα να σταματήσω εδώ, αλλά δε θέλω ν’ αφήσω τις οποιεσδήποτε υπόνοιες ότι παραβλέπω στοιχεία και πραγματικά γεγονότα.
Οι παλιοί που θυμούνται την περιοχή, όπως ήταν πριν ανοίξει ο δημόσιος δρόμος προς τη θάλασσα, θα έχουν στο μυαλό τους την εικόνα που παρουσίαζε το μέρος αυτό. Κατεβαίνοντας, λοιπόν, το μονοπάτι, φτάνοντας στο ρέμα,  αριστερά υπήρχε η πηγή που έβγαζε, η αλήθεια να λέγεται, πολύ νερό μέσα από ένα βράχο και από το έδαφος που «μπουρμπούλιζε». Το νερό αυτό χυνόταν στο παρακείμενο ρέμα και κατέληγε στη θάλασσα.
Παρ’ όλ’ αυτά η γύρω περιοχή δε λεγόταν «Ξινόβρυση»!

Για δείτε:

Νερατζιές → «Νεράτζι»
Κερασιές → «Κερασιά»
Ποτάμι → «Ποτάμι»
Μελανιά πέτρα → «Μελανή»
Ποτιστικά κτήματα → «Ποτιστικά»

Αν η πηγή ήταν τόσο σημαντική δε θα της έδινε τ’ όνομά της;  Και το ’δωσε στο χωριό κάποια χιλιόμετρα μακριά της;
Ο δρόμος, που οδηγούσε στην πηγή, δε χρησιμοποιούνταν συχνά, γιατί οι ντόπιοι προτιμούσαν το απέναντι μονοπάτι, που περνούσε από το «Μύλο του Βαρσαμά», δηλαδή δεν υπήρχε κάποια ιδιαίτερη συνδετική σχέση των δύο τοποθεσιών.

Και αν παραδεχτούμε ότι, όντως, το χωριό πήρε το όνομα της ομώνυμης πηγής, τότε γιατί σήμερα η πηγή παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης;
Έχω, μάλιστα, την εντύπωση ότι το νερό «χάθηκε», μετά την κατασκευή της γέφυρας.
Και βέβαια, ποιος νοιάστηκε για τα χέλια; 
Κάποιοι θα καθίσουν στο «ουράνιο σκαμνί» γι’ αυτό το "έγκλημα"!

Η πηγή, αγαπητέ αναγνώστη, δεν παρουσίαζε κανένα ενδιαφέρον ή τέτοιας βαρύτητας ώστε, να σκεφτούν οι κάτοικοι, να την αποθανατίσουν στο όνομα του χωριού τους. 
Κι όταν βαφτίζεις κοιτάς, κοντά, στους συγγενείς κι όχι, μακριά, σε αγνώστους!

Κι αυτό έκαναν οι κάτοικοι του χωριού!


ΑΥΡΙΟ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ


© ΒΑΪΟΣ ΚΟΥΤΡΙΝΤΖΕΣ, 2016

Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]