Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ΕΡΩΤΑΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

G_ΨΗΦΙΔΕΣ
ΕΡΩΤΙΚΕΣ Λ Α Μ Π Η Δ Ο Ν Ε Σ

[33]  Έρωτας δισεκατομμυρίων χρόνων



Κάθε βράδυ, ανελλιπώς, περιμένει πρώτα να πυκνώσει το σκοτάδι, κι ύστερα γυμνώνεται και φοράει τη φαρδιά του ζ  ώ ν η, με τις τ ρ ε ι ς αστραφτερές πόρπες, που του κρύβει τ’ αχαμνά, λοξά και μάγκικα. Μετά, παραφυλάει, κι όταν τη βλέπει να περνάει σινάμενη κουνάμενη, προκλητικά -γιατί το ξέρει πως την κρυφοκοιτάζει-, σκοτώνεται να βγει να την προλάβει. Είναι πολύ ερωτευμένος μ’ αυτήν την όμορφη κοπέλα, τη Μ ε ρ ό π η. Πριν καταλήξει σ’ αυτόν τον, κάπως ανορθόδοξο, τρόπο για να την εντυπωσιάσει, μεταχειρίστηκε τα πάντα. Τι λουλούδια, τι δωράκια, τι στιχάκια, τι κουστουμιές κι αρώματα! Όμως, εκείνη τον κρατούσε διαρκώς σ’ απόσταση, χωρίς ωστόσο και να τον αποδιώχνει. Κι ό,τι της έδινε το ’παιρνε με γελάκια και τσαλίμια.
Η Μερόπη, μόλις αντιλαμβάνεται πως την πήρε από πίσω, τρέχει σαν τον άνεμο και το λεπτό πτυχωτό φόρεμά της κολλάει πάνω στα στήθια και τα λαγόνια της. Τα μαλλιά της κυματίζουν λες και θέλουν να ξεκολλήσουν απ’ το κεφάλι της. Κάπου κάπου λιγοστεύει το τρεχαλητό, πισωγυρίζει και τον κοιτάει πονηρά.
Οίστρος τον καταλαμβάνει, τότε, και εντείνει τις προσπάθειές του να την πλησιάσει. Η Μερόπη αφήνει την πόλη και χύνεται στα βουνά σα δαιμονισμένη. Αφού τον βουρλίσει αρκετά, ξεκουμπώνει το φόρεμα και το πετάει στον αέρα κι ύστερα ολόγυμνη εξαφανίζεται σαν αερικό. Το περίεργο είναι, ότι καταφέρνει συνεχώς να του ξεφεύγει, χρόνια τώρα! Αλλά φταίνε κι εκείνα τα σ κ υ λ ι ά, που τον παίρνουν στο κατόπι, γαβγίζοντας και τον καθυστερούν μέχρι να τους ξεφύγει. Ένα μ ε γ ά λ ο κι ένα πιο μ ι κ ρ ό! Τα ίδια κάθε βράδυ!
Όσοι βρίσκονται έξω απ’ τα σπίτια τους θαυμάζουν την ομορφάδα τους κι έχουν γραφεί βιβλία και βιβλία για τον παράφορο έρωτα του νέου και τη σκληρόκαρδη κοπελιά. Κι όλοι είναι με το μέρος του κι ας γνωρίζουν πως άμα τη φτάσει κι ενωθεί μαζί της, θα καταστραφεί ο Κ ό σ μ ο ς ολάκερος! Κι όλοι λυπούνται τον κακόμοιρο τον Ω ρ ί ω ν α!

GC-G-02-01-1-33

© ΒΕΚ, 2015 ( Από το ανέκδοτο βιβλίο: «Τάση φυγής»)

Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου