Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

BOX OFFICE POISON



T Α Υ Τ Ο Τ Η Τ Α  ΕΝΤΥΠΟΥ

ΤΙΤΛΟΣ: BOX OFFICE POISON
ΥΠΕΡΤΙΤΛΟΣ:
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ: ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ:
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: BOX OFFICE POISON
ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ: Κόμικς αμιγούς μορφής
ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Κοινωνικά κόμικς
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΣΧΕΔΙΩΝ: ALEX ROBINSON
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΣΧΕΔΙΩΝ:
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ:
ΚΕΙΜΕΝΑ: ALEX ROBINSON
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Μπέλλα Σπυροπούλου
ΕΚΔΟΤΙΚΗ/ΕΚΔΟΤΗΣ: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΨΜ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ/ΕΚΤΥΠΩΣΗΣ:
ΤΥΠΟΣ ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑΣ/ΒΙΒΛΙΟΔΕΤΗΣ: Τυπογραφικά κολλημένα στη ράχη
ΕΞΩΦΥΛΛΟ: Έγχρωμο, μαλακό χαρτόνι
ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ: Έγχρωμο, περίληψη υπόθεσης
ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: Άπαξ
ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: Δεν αναγράφεται, [2010]
ΕΚΔΟΣΗ ΠΑΡΟΝΤΟΣ: 2010
ΤΕΥΧΗ/ΤΟΜΟΙ: 1
ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΕΛΙΔΩΝ: 612
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 16,50x24,00
ΧΡΩΜΑ: Ασπρόμαυρο
ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: Αμερικανική
ISBN/ISSN: 978-960-6750-44-1
ΤΙΜΗ:
ΚΩΔΙΚΟΣ CG: CG-C-01-01-81
 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Πρόκειται για ένα εκτεταμένο κόμικ εξακοσίων περίπου σελίδων. Η ιστορία αφορά στην καθημερινή ζωή μιας παρέας νέων ανθρώπων και των φίλων τους στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ. Οι χάρτινοι πρωταγωνιστές είναι τρεις κομίστες (δύο άντρες και μία γυναίκα), ένας καθηγητής, ένας εκκολαπτόμενος συγγραφέας και μια δημοσιογράφος. Στην όλη ιστορία συμμετέχει ο κόσμος των κόμικς, εκδότες, σχεδιαστές και φαν του είδους.
Το κύριο πρόσωπο είναι ο Σέρμαν υπάλληλος σε μεγάλο βιβλιοπωλείο και συγγραφέας, που όμως δεν έχει δημοσιεύσει κανένα βιβλίο, ο οποίος είναι ερωτευμένος με την δημοσιογράφο Ντόροθι. Δίπλα τους κινούνται ο καθηγητής Στίβεν, ο οποίος είναι ερωτευμένος με τη Τζέιν την κομίστρια κι ο Εντ, κομίστας, που καταλήγει βοηθός ενός θρύλου της χρυσής εποχής των κόμικς του Έρβινγκ.
Ο Έρβινγκ είχε δημιουργήσει έναν υπερήρωα τον Κυνηγό της Νύχτας, που έφερε πολλά χρήματα στον εκδοτικό οίκο Ζουμ, αλλά δεν είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματά του κι έτσι η Ζουμ πλούτιζε σε βάρος του.
Η ιστορία αναδεικνύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της μεγαλούπολης που έχουν σχέση με την εξασφάλιση εργασίας και στέγης και τον αγώνα για επικοινωνία και συμβίωση.
Το εικονογραφημένο μυθιστόρημα στήνεται πάνω στις αρετές και τα ελαττώματα των ηρώων, ενώ συγχρόνως προβάλλει έντονα το συναισθηματικό τους κόσμο. Το βιβλίο αποπνέει ένα συγκρατημένο ερωτισμό, αφού το πρωτότυπο απευθύνεται σ’ ένα κατ’ εξοχήν συντηρητικό κοινό. Η ανεπαρκής απεικόνιση, εκ μέρους του σκιτσογράφου, των ερωτικών σκηνών αδικεί το έργο.
Το κόμικ ανήκει στην κατηγορία των εναλλακτικών κόμικς. Είναι κόμικ προβληματισμού, καταγγελίας και συγκρατημένου ρεαλισμού. Το χιούμορ απουσιάζει. Δεν υπάρχουν γυναίκες που να προκαλούν πόθο. Το παράνομο φιλί μπορεί να προκαλέσει αιτία διάλυσης μιας σχέσης. Οι ανθρώπινες αναλογίες ενίοτε ξεφεύγουν του μέτρου.
Διαβάζεται ευχάριστα και στο τέλος μένεις με την εντύπωση ότι τα δρώμενα κάτι σου θυμίζουν· κάποιο νεανικό πάρτυ ίσως…



© ΒΕΚ, 2014 ( Από: «Το βιβλίο των κόμικς»)

Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, για ιδιωτικούς, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

ΟΛΕΘΡΟΣ

COMICOGRAFIMATA

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ G_ΟΙΚΟΘΕΝ

ΨΗΦΙΔΕΣ


[ 5 ]  Όλεθρος

  


Τα μαύρα φτερά απλώθηκαν κι έγιναν ουρανός σκοτεινός και βαρύς.


Όλεθρος



Στη χάση του Ήλιου τιτίβιζαν χαρούμενα, παίζοντας στα ψηλά και πυκνόφυλλα δένδρα της μικρής πλατείας, πριν κουρνιάσουν στις φωλιές τους. Χαλούσαν τον κόσμο με τα γλυκοκελαηδίσματα τους. Κι όλοι χαίρονταν τη φλυαρία τους.
Κάποιος, όμως, κατήγγειλε ότι:
Τα δέντρα είναι επισφαλή διά τους περιοίκους. Εκ της πτώσεώς των εγκυμονούνται κίνδυνοι
Συμφώνησαν και οι αρμόδιες Υπηρεσίες. 
Γι’ αυτό, απ’ το πρωί, τα μηχανήματα του Δήμου πάλευαν με τους κορμούς. Τους ξάπλωσαν κάτω, τους λιάνισαν. Γέμισε η πλατεία ξύλινα κορμιά.
Κι όλοι άκουγαν τους θρήνους μα δε μιλούσαν.
Το βράδυ, ήλθαν τα μαύρα πουλιά κι έκαναν κύκλους ψάχνοντας με αγωνία τις φωλιές και τα παιδιά τους. Όπως αεροπλάνα, π’ αναζητούν, μάταια, χώρο να προσγειωθούν. 
Κι έκρωζαν γοερά και θλιμμένα.

Κι όλοι άκουγαν τους θρήνους μα δε μιλούσαν.

Πέταξαν μακριά και δεν τα ξανάδε κανείς, ποτέ πια. 
Κι οι παλιότεροι έλεγαν ότι τέτοιο κακό δε ματάγινε. Κι έκαναν το σταυρό τους μουρμουρίζοντας ακατανόητα λόγια.
Κανείς, όμως, δεν είδε τα πικρά δάκρυα που κύλησαν από ψηλά στο χώμα και τον ήχο που ’καναν οι ραγισμένες καρδιές.
Μα τα δάκρυα πλήθυναν κι έγιναν χοντρές στάλες. Τα μαύρα φτερά απλώθηκαν κι έγιναν ουρανός σκοτεινός και βαρύς. Οι θρήνοι εκκωφαντικές βροντές.
Η βροχή ρήμαζε τον τόπο επί μέρες, ξεθεμελίωσε τα σπίτια κι έπνιξε τους κατοίκους.

Και δεν υπήρχε κανένα πουλί ν’ ακούσει τους θρήνους των ανθρώπων. 

________________________
GR-G-02-01-5

© ΒΕΚ, 2014 
Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]